แต่ละก้าวของชั้น มันยากเหลือเกิน
posted on 18 May 2008 00:08 by sweetie-bommii
เหมือนว่าชั้น กำลังเดินบนดินเหนียว
ที่ทั้งลื่น ทำให้เราต้องค่อยๆก้าวไปช้าๆ
ให้ทุกก้าวมั่นคง เพราะถ้าหากล้มลงไป มันคงยากนัก ที่จะลุกขึ้นมาอย่างมั่นคง
ไม่ใช่ว่าไม่มีใครคอยช่วยเหลือ ไม่ใช่ว่า ไม่มีใครที่คอยประคองข้างหลังชั้น
แต่ว่า ตอนนี้ชั้นเติบโตมากขึ้นแล้ว คงถึงเวลา ที่ชั้นจะต้องเดินเองบ้าง
เมื่อก่อน อาจจะเคยหลงทาง มัววิ่งเล่นตามใจ ตามใครต่อใคร สนุกสนาน
แต่ตอนนี้ คงจะทำอย่างงั้นไม่ได้แล้ว .. .
ท้อใจเหลือเกิน กับทางที่อยุ่อิกไม่ไกล สุดปลายทางนั้น.. จะมีคนรอรับชั้นอยุ่มั้ย
กว่าชั้นจะรุ้สึกตัว เวลา ที่จะให้ชั้นได้แก้ไขสิ่งต่างๆ เหลือน้อยเหลือเกิน
ท้อใจ อ่อนล้า สับสน และรุ้สึกผิดมากมาย..
เหนื่อย ที่ต้องทนกับความรุ้สึกต่างๆ
ขอโทด และ ขอบคุณ ที่ เทอ ให้อภัย กับคนนิสัยไม่ดี
รุ้สึกแย่ แต่ ก้อรุ้สึกดีบ้าง ที่คำพุดเทอ เหมือนฝนที่คอยปลอบโยนเรื่องแย่ต่างๆ
ความผิด ที่ลบไม่ออก
ความรุ้สึกที่แก้ไขไม่ได้
ความกลัว ที่ช้นไม่กล้า
รอ ความมั่นใจ ที่จะทำให้ชั้นกล้า บอกคามรุ้สึกดีดี อิกซักครั้ง
edit @ 18 May 2008 00:48:14 by sweetie-candie
